Իսկ չենթարկվողների մասին, մեր աղբյուրի պնդմամբ, վարչապետը խոսել է իրեն հատուկ ոճով՝ «պառկեցնել ասֆալտին» կամ «տալ պատերով»։ Ծանոթ բառապաշար է, չէ՞։ Միայն թե այս անգամ, ըստ ամենայնի, խոսքը հրապարակային հռետորաբանության մասին չէ։ Խոսքը գործողության հրահանգի մասին է։
Հրամանից հետո, ըստ մեր տեղեկությունների, պետական մեքենան անցել է գործի։ Եվ առաջին ազդանշանները գալիս են այնտեղից, որտեղից ամենաքիչն էիր սպասի՝ ոստիկանության ներսից։ Ոստիկանությունում մեր աղբյուրի փոխանցմամբ՝ ուշագրավ դեպք է տեղի ունեցել Վանաձորի Բազումի բաժնում։ Բաժնի պետ Ա. Աղումյանը և նրա տեղակալը ծեծի են ենթարկել նույն բաժնի աշխատակից Ռ. Իսահակյանին՝ հրամանը չկատարելու համար։
Այսինքն՝ եթե համակարգը, ըստ աղբյուրի, չի խնայում նույնիսկ սեփական համազգեստավոր աշխատակցին, ինչի՞ կարող է սպասել շարքային քաղաքացին, որը կհամարձակվի «սխալ» ընտրություն կատարել։
Մեր թղթակիցը փորձել է կապ հաստատել Բազումի բաժնի պետ Ա. Աղումյանի հետ, սակայն դա այդպես էլ չի հաջողվել։ Կապվել ենք նաև ՀՀ ոստիկանության գլխավոր վարչության հասարակայնության հետ կապերի բաժնի հետ։ Այնտեղից մեզ հայտնեցին, որ դեպքի վերաբերյալ տեղեկատվության չեն տիրապետում։ Չեն տիրապետում։ Իսկ գուցե չե՞ն ուզում տիրապետել։
Փորձել ենք կապվել նաև Ռ. Իսահակյանի հետ։ Մեր զանգերին պատասխանել է նրա կինը, որը հայտնել է, որ այս պահին շատ տեղեկություն տալ չեն կարող. «Ժամանակը կգա, կխոսենք»։ Այս մեկ նախադասությունն ավելին է ասում, քան ցանկացած պաշտոնական հաղորդագրություն։ Մարդիկ վախենում են խոսել։ Եվ վախենում են ոչ թե հանցագործներից, այլ նրանցից, ովքեր պետք է պաշտպանեն իրենց։
Բազումի բաժնի դեպքը, եթե հաստատվի, առանձին միջադեպ չէ։ Այն անպատժելիության այն մթնոլորտի արտացոլումն է, որն այսօր տիրում է Հայաստանի Հանրապետության ողջ տարածքում։ Երբ «վերևից» եկած հրամանը վեր է դասվում օրենքից, իսկ աթոռը՝ խղճից, ընտրությունները վերածվում են ձևականության։
Հույս ունենք, որ գոնե ընդդիմադիր ուժերը կարձագանքեն այս դեպքին։ Թե չէ հաջորդ «հրամանը չկատարողը» կարող է լինել ցանկացածը։ Ասֆալտը, ինչպես տեսնում ենք, բոլորի համար էլ բավական է։